واکنش مقام معظم رهبری بعد از انتخاب به عنوان رهبری

0

محمد نبی زاده:

سال ۶۸ بود که عمر معمار کبیر انقلاب اسلامی رفته رفته دم ملکوتی به خود گرفت و رهبر عزیز ملت  انتظار هجرش به پایان رسید و جرعه وصال حق را در نیمه خرداد ماه به کام کشید. با رحلت پدر امت از یک طرف دشمنان انقلاب و اسلام این انتظار را می کشیدند که نظام اسلامی به دلیل فقدان رهبری در سراشیبی  سقوط قرار بگیرد و متلاشی شود و از طرفی دوستان انقلاب و نظام این دغدغه را داشتند که پس از حضرت روح الله کسی نباشد که بتواند علم انقلاب و رهبری امت را به دوش گیرد و کشتی طوفان زده انقلاب بعد از جنگ تحمیلی و رحلت حضرت امام (ره) را به لنگرگاه ثبات برساند.

 در جلسه خبرگان رهبری نوع رهبری به دو صورت شورایی متشکل از چند نفر و رهبری واحد مطرح بود که با رای گیری اعضای خبرگان، شیوه رهبری واحد مورد تصدیق و انتخاب اعضا واقع شد. حالا این سوال پیش می اید این رهبر چه کسی و با چه ویژگی هایی است که بار امانت الهی را به دوش گیرد؟ چرا که با ازمون بدی که مرحوم منتظری در قضیه قائم مقام رهبری داده بود، اذهان خبرگان ملت بیش از هر زمانی حساس تر و دغدغه مند تر شده بود که رهبری انتخاب شود که باعث سربلندی و عزت نظام اسلامی گردد و نفسانیات قدرت را در خود مهار کرده باشد و بتواند حاکمیت اسلامی را از افات شخصیتی رهبر به دور نگه دارد.

 نگاه های اذهان دغدغه مند به سمت سیدی جوان، ازمون پس داده و مطیع راه و روش حضرت امام روح الله متوجه بود. اما این سید بزرگوار اصلا حاضر به پذیرش این مسولیت سنگین نبود و در طول دوران مبارزه و بعدا در طول دوران انقلاب و دوران ریاست جمهوری، حتی یک لحظه در ذهن او خطور نکرد که این مسئولیت متوجه ایشان خواهد شد، و اگر کسی چنین فکر کند، قطعا اشتباه کرده است و همواره چنانچه خود ایشان در سخنرانی در مراسم بیعت ائمه‌ جمعه سراسر کشور با ایشان در ۱۲ تیرماه ۶۸ که تقریبا یک ماه از انتخاب شدنشان گذشته بود بیان می دارد، به خدا پناه می برد و این از سر اعتقاد بود نه اینکه بخواهند تعارفی داشته باشند. ایشان در سخنرانی شان اشاره می کنند که:" در همان موقع به خدا پناه بردم و روز شنبه قبل از تشکیل مجلس خبرگان، با تضرع و توجه و التماس، به خدای متعال عرض کردم پروردگارا، تو که مدبر و مقدر امور هستی، چون ممکن است به عنوان عضوی از مجموعه‌ شورای رهبری، این مسئولیت متوجه من شود، خواهش می‌کنم اگر این کار ممکن است اندکی برای دین و آخرت من زیان داشته باشد، طوری ترتیب کار را بده که چنین وضعیتی پیش نیاید. واقعا از ته دل می‌خواستم که این مسئولیت متوجه من نشود. بالاخره در مجلس خبرگان بحث‌هایی پیش آمد و حرف‌هایی زده شد که نهایتا به این انتخاب منتهی شد. در همان مجلس، کوشش و تلاش و استدلال و بحث کردم، تا این کار انجام نگیرد؛ ولی انجام گرفت و این مرحله گذشت."

اما چه ویژگی ها و شاخص هایی در حضرت ایت الله خامنه ای وجود داشت که باعث این انتخاب شد:

مهم ترین شاخص های اعضا مجلس خبرگان رهبری برای این تصمیم خطیر، عبارت بودند از:

  •  صلاحیت علمی لازم معظم له برای افتأ در تمامی ابواب
  •  عدالت و تقوای لازم برای رهبری امت اسلام،
  •  بینش عمیق سیاسی، شجاعت، تدبیر، توان مدیریتی بالا و یک دهه تجربه بسیار ارزشمند در سطوح بالای مدیریتی که ۸ سال ریاست جمهوری در سخت ترین شرایط جنگی، از جمله آنها بود.

افزون بر همه اینها، نظر صریح و بی پرده بنیان گذار انقلاب اسلامی نسبت به صلاحیت کامل معظم له برای تصدی امر رهبری که با شهادت تعدادی از افراد امین و مورد اعتماد امام به اثبات رسیده بود، خبرگان را در این تصمیم دلگرم تر نمود. و خبرگان ملت و مردم همواره ثناگو و متشکر از خداوند متعال برای این انتخاب بوده اند، چرا که عملکرد و مواضع حضرت اقا در این مدت رهبری استمرار عملکرد و مواضع حضرت امام (ره) بوده است.

اما زمانی که این مسئولیت تکلیف شد و این بار سنگین ولایت امر بر دوش ایشان نهاده شد ایشان فرمودند: "با قوت خواهم گرفت؛ آنچنان که خدای متعال به پیامبرانش توصیه فرمود: «خذها بقوّه» برای این مسئولیت، از خدا استمداد کردم و باز هم استمداد می‌کنم و هر لحظه و هر آن، در حال استمداد از پروردگار هستم، تا بتوانم این مسئولیت را در حد وسع خودم -که تکلیف هم بیش از وسع نیست- با قدرت و قوت و حفظ شان والای این مقام، حفظ کنم و انجام بدهم.

با واکاوی شخصیت حضرت ایت الله خامنه ای (حفظه الله) چه در زمان مبارزات قبل از انقلاب و چه در دوران ریاست جمهوری و چه در مواضعی که ایشان از تریبون امامت جمعه تهران نسبت به مسائل مختلف اتخاذ می کردند به درستی می توان به این حقیقت پی برد که عیار تکلیف مداری ایشان، رهبری کردن امت را استحکام و وحدت خواهد بخشید.

میل به قدرت بدون تهذیب نفس همواره به شهادت تاریخ فسادگر و متلاشی کننده حکومت ها و تمدن ها بوده است. اگر این میل مهار نشود و افسار قدرت به دست خدمت برای امت در نیاید به ناچار نظام حاکمیتی اگر چه عنوان اسلام را نیز به خود یدک بکشد در سرازیری سقوط قرار خواهد گرفت. اما با گذشت ما می بینیم قطار انقلاب بعد از گذشت ربع قرن از راهبری حضرت ایت الله خامنه ای ایستگاهی به نام سقوط را نداشته و با وجود خدعه دشمنان انقلاب و نظام اسلامی با طراحی هایی که بار ها و بارها و به شیوه های مختلف، اعم از تهاجم و شبیخون فرهنگی تا جنگ نرم و تحریم های اقتصادی و ایجاد فتنه داخلی صورت پذیرفته، از براندازی نظام و انقلاب باز مانده اند و این انقلاب همواره با وجود مشکلات عدیده مسیر توحیدی و تاریخ ساز خود را جهت تحقق تمدن نوین اسلامی می پیماید. و این نشانه گر و مرهون" خذها بقوّه" است که مسیحایی وار یک طلبه به نیابت از امام زمان (عج) سر داد و همواره عامل به ان بوده است. و این علم را در این سالها با صبر و بصیرت پیش برده است تا برسد زمانی که به صاحب اصلی این نظام و انقلاب حضرت بقیه الله العظم تحویل داده شود. ان شاء الله

 

 

لطفا دیدگاه خود را ثبت کنید